Απόσυρση του κατάπτυστου αντι-ασφαλιστικού νομοσχεδίου

ΕΝΙΑΙΟΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ!

Ένας ολόκληρος μήνας και μία εβδομάδα συνδικαλιστικής… αφασίας κύλησε από την 27η Φεβρουαρίου 2016, ημέρα κατά την οποία το ΔΣ της ΠΟΕΣΥ κήρυξε 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, απόφαση που έμεινε στα χαρτιά αφού ΟΛΕΣ οι Ενώσεις- ανάμεσά τους και η ΕΣΠΗΤ- δεν μπήκαν στον… κόπο να προσδιορίσουν το «χρόνο πραγματοποίησης των απεργιών».

Υπενθυμίζεται ότι στις 27/2/2016 πραγματοποιήθηκε συνδιάσκεψη των διοικητικών συμβουλίων των Ομοσπονδιών και Ενώσεων των εργαζομένων στα ΜΜΕ που οργάνωσε η ΠΟΕΣΥ για το Ασφαλιστικό. Ακολούθησε έκτακτη συνεδρίαση του ΔΣ ΠΟΕΣΥ όπου ελήφθη η απόφαση για τις 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη συνενοχή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ -και του κλάδου μας (ΠΟΕΣΥ και ενώσεις)- «ροκάνισε» το χρόνο και είναι έτοιμη να φέρει στη βουλή άμεσα και σε ακόμα χειρότερη εκδοχή το έκτρωμα Κατρούγκαλου με το «ΟΚ» των δανειστών-ληστών της τερατόικας (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ). Οι διάλογοι Τόμσεν… Δρακουλέσκου ήταν αποκαλυπτικοί για τη μοίρα που επιφυλάσσουν στον ελληνικό λαό, εν μέσω προσφυγικής κρίσης, μετατρέποντας την Ελλάδα σε «χωματερές» ανθρώπων ντόπιων και προσφύγων, με τα εργατικά δικαιώματα και ελευθερίες σε συρματοπλέγματα!

Άφαντος ο «απεργιακός ξεσηκωμός»

Εμείς όμως τι κάνουμε; Μέχρι σήμερα, καμία απεργιακή κινητοποίηση διαρκείας με προοπτική νίκης δεν έλαβε χώρα. Απεναντίας, στη θέση του… πολυδιακηρυγμένου (στα χαρτιά) «απεργιακού ξεσηκωμού» είδαμε την Πέμπτη 7/4 και πάλι την ενεργοποίηση της εκτονωτικής-«εθιμοτυπικής» 24ωρης απεργιακής «τουφεκιάς στον αέρα», όπως αυτής που αποφάσισαν δύο μόλις ενώσεις (ΕΣΗΕΑ-ΕΣΠΗΤ, καθώς οι άλλες τρεις περιφερειακές προτίμησαν την απεργοσπασία) συμμετέχοντας στην απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ. Αυτή η απεργία μας ανακοινώθηκε… 15 ώρες πριν ξεκινήσει…

Αυτή η εικόνα διάλυσης, από τη μια με μία ανώδυνη για την κυβέρνηση μεμονωμένη απεργία και από την άλλη με την διασπαστική αντι-απεργιακή στάση ορισμένων Ενώσεων, αποτελεί το καλύτερο «δώρο» προς την κυβέρνηση που διευκολύνεται στην υλοποίηση του σχεδίου κατεδάφισης και των τελευταίων υπολειμμάτων της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης.

Το ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ στο οποίο συμμετέχει και η Αριστερή Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στην ΕΣΠΗΤ, και τα εκλεγμένα μέλη του σε ΠΟΕΣΥ και Ενώσεις, συνεχίζουν να αγωνίζονται για τη μετατροπή των μεμονωμένων απεργιακών κινητοποιήσεων σε απεργιακό αγώνα διαρκείας, με σχέδιο και στρατηγική νίκης καλώντας το σύνολο των εργαζομένων στα ΜΜΕ της χώρας να γυρίσουν την πλάτη στα μεγαλοσυνδικαλιστικά παιχνίδια και τις διασπαστικές λογικές που εκθέτουν συνολικά τον κλάδο και υποσκάπτουν τα δικαιώματά του.

Τι να κάνουμε

Ζητάμε από τη Γενική Συνέλευση της ΕΣΠΗΤ να αποφασίσει για την άμεση ενεργοποίηση της απόφασης της ΠΟΕΣΥ για κάθοδο σε επαναλαμβανόμενες 48ωρες απεργίες μέχρι την απόσυρση του κατάπτυστου αντι-ασφαλιστικού νομοσχεδίου.

Ενός νομοσχεδίου που όπως όλα δείχνουν έχει δρομολογηθεί, και που διαλύει τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση δημιουργώντας τον μεγάλο Καιάδα ΕΦΚΑ, στο οποίο εντάσσεται και το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ. Η παραμύθα της «εξαίρεσης» που καλλιέργησαν ΠΟΕΣΥ και Ενώσεις, έλαβε τέλος! Πετσοκόβουν σημερινές και μελλοντικές συντάξεις. Αυξάνουν τα χρόνια εργασίας. Καταργούν ταμεία επικουρικής και εφάπαξ. Αφήνουν χωρίς σύνταξη τη νεώτερη γενιά συναδέλφων της μαύρης ή περιστασιακής εργασίας. Πνίγουν τους εργαζόμενους με μπλοκάκια. Καταργούν κι άλλα δικαιώματα στην υγεία και την περίθαλψη. Μας ωθούν εν τέλει στα κοράκια της ιδιωτικής ασφάλισης.

Η αντι-ασφαλιστική κυβερνητική επιδρομή βρίσκεται επί θύραις και κάθε κωλυσιεργία στην παρούσα φάση αποτελεί έγκλημα, όχι μόνο στο θέμα του ασφαλιστικού αλλά συνολικά για το ζήτημα των δικαιωμάτων μας με κυρίαρχο το θέμα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Να μην τους το επιτρέψουμε. Στο χέρι μας είναι!

Οι Ενώσεις στο χώρο του Τύπου πρέπει να βρεθούν σε χέρια μαχητικών εργαζομένων-αγωνιστών προκειμένου να αποκτήσει ξανά νόημα η ύπαρξη των Σωματείων του κλάδου.

Advertisements