Για έναν ανεξάρτητο ταξικό συνδικαλισμό

Θέση της Αριστερής Πρωτοβουλίας για την Ανατροπή στην ΕΣΠΗΤ είναι ότι απέναντι στην ολόπλευρη επίθεση που βιώνουν οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ από την εργοδοσία δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί ένας συντεχνιακός, «ομοιοεπαγγελματικός» συνδικαλισμός παλαιάς κοπής.

Όλοι όσοι προσφέρουν έργο στο χώρο των μέσων ενημέρωσης (συντάκτες, υπάλληλοι, τεχνικοί κ.α.) μπορούν και πρέπει να συγκροτήσουν το δικό τους συνδικαλιστικό χώρο, το συνδικάτο Τύπου, με βάση το κοινό τους συμφέρον, χωρίς εργοδότες και εκδότες στο εσωτερικό τους!

Απέναντι στα κελεύσματα όλων των άλλων παρατάξεων για «πρώτο βήμα» μια ενιαία δημοσιογραφική ένωση Αττικής, απαντάμε ότι αυτό είναι βήμα προς λάθος κατεύθυνση. Πρέπει να ενωθούμε, αλλά όχι οι «δημοσιογράφοι» (άλλωστε πολλοί νεόκοποι εκδότες, «συνάδελφοί» μας είναι, κι αυτοί δεν πληρώνουν και απολύουν), αλλά όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου.

Η ΕΣΠΗΤ και η απερχόμενη πλειοψηφία της δεν έχει καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να υπερβεί τη γραφειοκρατικοποίηση, την απόσπαση από τις πραγματικές αγωνίες και ανάγκες των άνεργων, απλήρωτων, ετεροαπασχολούμενων μελών της.

Δεν εστιάζει στο άνοιγμα αγωνιστικών μετώπων στα μαγαζιά, δεν ιεραρχεί στην ατζέντα της ζητήματα όπως η πάλη κατά της ανεργίας, της απληρωσιάς, της ανασφάλιστης εργασίας στο διαδίκτυο. Αναπαράγει τη λογική ενός σωματείου «αρωγής» στα πιο «χτυπημένα» από την κρίση μέλη του.

Υποτιμάται έως εξοβελίζεται ο ρόλος του σωματείου που αγωνίζεται, διεκδικεί και επιβάλλει λύσεις υπέρ των εργαζομένων, κόντρα στην εργοδοσία.

Δεν δίνεται προτεραιότητα στις μορφές άμεσης δημοκρατίας, με τακτικές συνελεύσεις ή συσκέψεις για κάθε καίριο θέμα (π.χ. ανεργία, ασφαλιστικό, απλήρωτοι εργαζόμενοι, διαδίκτυο). Αρκείται στη μία ετήσια συνέλευση όπου τα μέλη καλούνται να μιλήσουν για όλα και τελικά για τίποτα.

Υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της υποταγής, της «διαχείρισης», της εξαθλίωσης και εν τέλει της ήττας των δικαιωμάτων μας;

Πιστεύουμε ακράδαντα ότι υπάρχει άλλος δρόμος! Αυτός του αγώνα και της αξιοπρέπειας, χωρίς μνημόνια και χρέος, ο δρόμος της ρήξης με τα συμφέροντα των αφεντικών, του κεφαλαίου και της ΕΕ, ο δρόμος της ανατροπής της σημερινής βαρβαρότητας.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η συλλογικότητά μας στον κλάδο θέλει να συμβάλει με το δικό της λιθαράκι.

Advertisements